Aby twoje mięśnie eksplodowały większą siłą i dodatkowym wymiarem, sięgasz po kreatynę. To znakomity wybór! Kreatyna przenosi energię z miejsca jej powstawania, wprost do miejsc, gdzie generowany jest impuls siłowy i stymulowany anabolizm białek. Jednak, spożywana wraz z suplementem, najpowszechniej występująca w organizmie forma kreatyny – monohydrat – ma tą wadę, że w dużym procencie ulega przemianie do nieaktywnego metabolitu – kreatyniny. Przemiana kreatyny do kreatyniny jest reakcją, przebiegającą bez udziału enzymów, więc jej tempo dyktują głównie warunki środowiska, w jakich znajdują się aktualnie cząsteczki kreatyny. Wzrasta wtedy, gdy w środowisku wzrasta stężenie protonów, czyli kiedy obniżeniu ulega jego współczynnik pH. Wysokim stężeniem protonów charakteryzuje się sok żołądkowy, więc już tutaj znaczna część spożytej kreatyny ulega przemianie do kreatyniny i zostaje bezpowrotnie stracona. Do mięśni przeniknie tylko ta część kreatyny, która ocaleje w środowisku soku żołądkowego. Ocalałą część zmagazynują wprawdzie komórki mięśniowe, co nie oznacza jednak, że całkowicie i właściwie ją zagospodarują... Stężenie protonów wzrasta bowiem gwałtownie podczas pracy mięśniowej i utrzymuje się na wysokim poziomie przez pewien czas po jej zakończeniu, kiedy to głównym dostawcą protonów staje się kwas mlekowy, powstający w nadmiarze, w efekcie intensywnego spalania glukozy. W tej sytuacji, znowu znaczna część zmagazynowanej już kreatyny ulega przemianie do nieaktywnej kreatyniny i opuszcza organizm – zostaje stracona.
Przy suplementacji monohydratu kreatyny dochodzi do pewnego paradoksu - suplement taki przyjmujemy najczęściej po treningu, gdyż w tym okresie kreatyna najintensywniej przenika do komórek mięśniowych i jest w nich najefektywniej magazynowana, poprzez niezależny od insuliny mechanizm transportu komórkowego, nazywany fosforylacją substratów. Paradoks natomiast polega tu na tym, że w tym samym okresie przemiana kreatyny do nieaktywnej kreatyniny jest bardzo wysoka!!! Wszystko to w konsekwencji powoduje, że aby cieszyć się z anabolicznej i ergogenicznej aktywności monohydratu kreatyny, musimy przyjmować jego suplementy w nieracjonalnie wysokich dawkach. Natomiast, im wyższa dawka monohydratu kreatyny, tym jednocześnie większe obciążenie organizmu nieaktywną kreatyniną. Wprawdzie, jak dowiodły badania ostatniej dekady, podejrzewana o szkodliwość zdrowotną kreatynina pozostaje bez negatywnego wpływu na organizm, to jednak w naukach medycznych obowiązuje zasada, iż przy suplementacji jakiejkolwiek substancji należy dążyć do obniżenia stężenia nieaktywnych metabolitów. Im mniejsze bowiem stężenie metabolitów, tym mniejsze obciążenie organizmu procesami, związanymi z ich eliminacją. Wynika ona z innej, fundamentalnej zasady – stosowania minimalnej dawki skutecznej każdego preparatu. Jeżeli na przykład taki sam, pożądany efekt metaboliczny uzyskujemy, stosując 2 g substancji X i 1 g substancji Y, to z reguły propagowane jest stosowanie substancji Y. Im mniejsza bowiem dawka skuteczna substancji, tym mniejsze obciążenie organizmu procesami, związanymi z jej metabolizmem. W poszukiwaniu skuteczniejszej alternatywy dla monohydratu kreatyny, naukowcy przypomnieli sobie o szczególnych właściwościach estrów kwasów karboksylowych, do której to grupy związków chemicznych należy też ester etylowy kreatyny (CrESTER). Niskie pH środowiska sprzyja zarówno tworzeniu, jak też rozpadowi wiązań estrowych. Kiedy stężenie protonów jest wysokie, ale temperatura otocznia umiarkowana, ester etylowy kreatyny wykazuje silniejszą tendencję w kierunku stabilizowania swojej struktury. To pozwala mu przejść bez szwanku przez treść żołądkową i łatwo wchłonąć się w niemal niezmienionej formie do komórek mięśniowych. Estry etylowe kwasów karboksylowych wchłaniają się bardzo dobrze, gdyż wiązanie estrowe zmienia właściwości grupy karboksylowej (kwasowej). Grupa ta z reguły utrudnia przenikanie barier biologicznych, a zaopatrzone w nią substancje, w celu penetracji tkanek, muszą najczęściej używać specjalnych przenośników białkowych. Kiedy natomiast jednocześnie wzrasta i stężenie protonów, i temperatura, co ma miejsce w komórkach mięśniowych podczas ich pracy, ester rozpada się, uwalniając aktywną kreatynę do generowania impulsu siłowego. Jednak pomimo tego, nadal pozostaje z nią w luźnym związku, określanym przez tzw. stałą równowagi. Tak więc w momencie, kiedy kreatyna mogłaby ulec przemianie do nieaktywnej kreatyniny, jest ona ponownie estryfikowana – nie tracona – lecz magazynowana.
W okresie spoczynkowym, kiedy pH i temperatura środowiska komórkowego pozostają w zakresach optymalnych fizjologicznie, kreatyna uwalniana jest ze swoich połączeń estrowych poprzez enzymy z grupy esteraz i kierowana do zadań związanych z anabolizmem białek mięśniowych. Ponieważ estry etylowe są relatywnie odporne na działanie estera, kreatyna uwalniana jest tu w sposób ciągły i systematyczny, co umożliwia nieprzerwane zaopatrzenie w nią procesów anabolicznych, a jednocześnie minimalizuje tendencję do przemiany w nieaktywną kreatyninę.
CrESTER posiada wyraźną przewagę nad tradycyjnym monohydratem kreatyny. Jego dawka skuteczna jest dużo niższa, niż dawka skuteczna monohydratu. Możemy stosować go w znacznie mniejszych ilościach, ze znacznie lepszym efektem anabolicznym i ergogenicznym, i w ten sposób wzmacniać i rozbudowywać muskulaturę, bez obciążania organizm balastem zbędnej, nieaktywnej kreatyniny. CrESTER to wyjątkowa forma kreatyny o bardzo wysokiej stabilności i doskonałej rozpuszczalności. CrESTER przeznaczony jest dla osób aktywnych fizycznie i sportowców wyczynowych, jako środek wspomagający adaptację wysiłkową – w szczególności – rozwój siły i masy mięśniowej.

Każda kapsułka BIOGENIX CrESTER zawiera 800 mg najwyższej jakości estru etylowego kreatyny-CEE HCL (Creatine Ethyl Ester HCL)

Sposób użycia:
3-4 kapsułek 1-2 razy dziennie popijając wodą. W celu uzyskania optymalnych rezultatów preparat można stosować łącznie z Bx AERO2, Bx GLUCETYL, Bx M3 Creatine lub jako dodatek w ilości 2-3 kapsułek do każdej porcji Bx CELL PUMP.